***چیستان های محلی بختیاری***:
توجه به آداب و رسوم به طور کلی اجتماعت در گوشه و کنار کشورمان روز افزون شده است و این همان چیزی است که تاریخ نویسی جدید در جستجوی دست یافتن بدان است.اصطلاحات و ضرب المثل ها و چیستان ها منبع مهمی برای نیل به این منظور به شمار می روند و در میان ایل بختیاری که یکی از قدیم ترین ایلات ایران است به مانند دیگر اقوام جای خاص خود را دارد به خصوص که میدان ییلاق و قشلاق این ایل بسیار گسترده است و از مرتفع ترین کوهستان های ایران چهارمحال و زردکوه شروع می شود و تا ایذه،شوشتر،مسجد سلیمان،دزفول و اهواز ادامه می یابد.چیستان یا چیست که در زبان بختیاری به نام چنه چنه خوانده می شود و در شبهای دراز زمستان در همان چله های بزرگ و کوچک افرادی که خانه‌ های شان یا همان سیاه چادرها که با محبت و صمیمیت در کنار هم بنا شده بود با نشستن در اطراف آتش گرم هیزم و با گفتن چیستان یا همان چنه چنه و قصه،شب های طولانی زمستان را سپری می کردند و این چیستان ها و قصه ها را سینه به سینه و نسل به نسل منتقل می کردند. ***نمونه هایی از چیستان های محلی بختیاری:
1-هو چنه اسمس که ایاری اشکنه ؟
آن چیست که وقتی اسمش را آوری می‌شکند ؟
2-هو چنه صندوق چووی پرس روغن کوهی ؟
آن چیست که شبیه به صندوق چوبی است و پر ان روغن کوهی است ؟
3-هو چنه که ز زیر پر ابو و ز بالا پتی ابوو؟
آن چیست که از زیر پر می‌شود و از بالا خالی ؟
4-هو چنه که به او دریا پاک نیبو اما به زوون پاک ابو؟
آن چیست که حتی با آب دریا هم پاک نمی‌شود اما با زبان آدم پاک می‌شود ؟
5-هو چنه که هر چه زس اکنیم گفتر ابو ؟
آن چیست که هر چه ازش می کنیم بزرگتر می‌شود ؟
پاسخ ها:
۱-سکوت ۲-گردو ۳-چاه ۴-کافر ۵-گودال

منبع:شکوه بختیاری